پرستار بودن یعنی ایستادن میان درد و امید
🎙 یادداشت مدیرمسئول پایگاه خبری آگاه قوشاچای به مناسبت روز پرستار پرستار بودن یعنی ایستادن میان درد و امید… یعنی بیداری در شبهای بیپایان بیمارستان، وقتی دیگران در آرامش خوابیدهاند. یعنی لبخند زدن وقتی دلت پر از خستگیست، و ادامه دادن وقتی دیگران از پا افتادهاند. اما آیا حق پرستار فقط یک تبریک در روز […]
🎙 یادداشت مدیرمسئول پایگاه خبری آگاه قوشاچای به مناسبت روز پرستار
پرستار بودن یعنی ایستادن میان درد و امید…
یعنی بیداری در شبهای بیپایان بیمارستان، وقتی دیگران در آرامش خوابیدهاند.
یعنی لبخند زدن وقتی دلت پر از خستگیست، و ادامه دادن وقتی دیگران از پا افتادهاند.
اما آیا حق پرستار فقط یک تبریک در روز پرستار است؟
آیا مزد تمام این فداکاریها فقط چند جمله قدردانی و وعدههای تکراری است؟
سالهاست پرستاران ما صدایشان را آرام گفتهاند، اما گوش شنوایی نبوده.
پرستار، فقط “کمبود نیرو” را تحمل نمیکند؛
او بیعدالتی را تحمل میکند، نادیده گرفته شدن را،
حقوقی که با زندگیاش همخوانی ندارد را…
ای کاش مسئولان، به جای شعار، واقعاً گوش میدادند؛
به درد دل پرستاری که با دستان لرزانش هنوز به بیمار لبخند میزند،
به پرستاری که بعد از ۱۲ ساعت کار، هنوز امید را تزریق میکند…
روز پرستار مبارک —
اما این روز، فقط روز تبریک نیست؛
روز یادآوری مظلومیت قشر بزرگیست که ستون نظام سلامت این کشورند.
✍️ رامین جعفرزاده
🅰️پایگاه خبری آگاه قوشاچای
🌐agahgoshachay.ir
ارسال دیدگاه
در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0