شهر را نمی‌توان با لجاجت سبز کرد.

خطاب به شهرداری و شورای اسلامی شهر میاندوآب
شهر را نمی‌توان با لجاجت سبز کرد.
تجربه‌ی ماه‌های اخیر به‌روشنی نشان داد که کاشت چمن و گل در سایه‌ی درختان سوزنی‌برگ غیر‌بومی، محکوم به شکست است. خاکی که سال‌ها زیر ریزش سوزن‌های مهاجم اسیدی شده، نه گل می‌پذیرد و نه چمن. نتیجه، چیزی جز هزینه‌تراشی دوباره برای بیت‌المال و دوباره‌کاری‌های بی‌ثمر نبود.
مسئله روشن است و راه‌حل هم روشن‌تر:
تا زمانی که درختان ناسازگار با اقلیم میاندوآب در رفوژها و معابر اصلی باقی بمانند، هر اقدامی برای زیباسازی، اتلاف منابع عمومی است.
تنها راه نجات فضای سبز این شهر
حذف تدریجی و اصولی درختان سوزنی‌برگ مهاجم
و جایگزینی آن‌ها با گونه‌های بومی، سایه‌دار و سازگار
مانند چنار و قره‌آغاج است؛ درختانی که با خاک، آب، اقلیم و حافظه‌ی تاریخی این شهر آشتی دارند.
مدیریت شهری، با طبیعت نمی‌تواند وارد زورآزمایی شود.
یا با اقلیم حرکت می‌کنیم، یا هزینه‌ی خطاها را مردم می‌پردازند.
✍️رامین جعفرزاده
پایگاه خبری آگاه
مطالبه‌گر عقلانیت، نه تکرار اشتباه

🅰️پایگاه خبری آگاه قوشاچای

🛜@agahgoshachay

🌐agahgoshachay.ir